Ik hield vroeger van mijn vaders verhalen...
totdat hij me dat ene op mijn tiende verjaardag vertelde.
Er was eens een koninkrijk...
waar iedereen eeuwig leefde.
Maar, omdat er niemand stierf, raakte het koninkrijk overbevolkt.
Dus, de koning...
die door zijn Koninklijke nakomelingen uit zijn kasteel werd geperst...
vaardigde een decreet uit.
Wil iedereen in mijn rijk, alsjeblieft, één van zijn familieleden kiezen die zal sterven.
Een massa-executie die ons de nodige ruimte zal verschaffen.
Sorry voor de overlast, maar zo is het nu eenmaal.
Elke familie daagde op met hun martelaar.
Behalve één.
Sire, we kunnen niet beslissen.
We houden zoveel van mekaar dat we allemaal samen willen sterven.
Nee, ze kunnen niet allemaal sterven. Ze baten de bakkerij uit.
Ze maken de beste kaneelbroodjes van het land.
Wat als we allemaal een stukje van onszelf afsnijden?
En met al die stukjes samen, zal het net zijn of er één persoon minder is.
Interessant.
Doe maar.
Maar de dochter weigerde.
Maar pa, ik hou van mijn ledematen.
Wees niet egoïstisch. Wil je dan dat er één van ons sterft?
Je mag mijn arm hebben. - Ik sta mijn rechteroor af.
Ik wil best een paar van mijn vingers verliezen.
En ik mijn neus.
Garandeer me een been, en ik ga akkoord.
Been x 2-1 = liefde. Wel, ik heb er nog één.
Oké, wat mij betreft.
Nadat de beul klaar was...
was de familie verschrikkelijk verminkt, en de zaken gingen slecht. Dus...
begon de familie hun kaneelbroodjes te verkopen...
via postorder aan het naburige koninkrijk.
En omdat niemand hun moest aankijken, werden ze een groot succes.
En ze verdienden een hoop poen.
En de vader zei tegen de dochter...
'Zie je wat we kunnen bereiken als we aan hetzelfde zeel trekken?'
Einde.
Het was mijn laatste verjaardagsfeestje ooit.
Er waren twee dingen waar ik gek op was in deze wereld...
hardlopen en wiskunde.
Mijn pa was wiskundige, dus gek zijn op wiskunde was gek zijn op hem.
Wat is dit? Wat lees je?
Rekenen voor beginners? - Ja.
Nummers waren voor ons beiden veilig.
In mijn familie was één plus één gelijk aan drie.
Ik hoop dat wanneer je opgroeit... - Het leven was goed.
Mijn pa was een hardloper aan de universiteit...
en ik droomde van de dag dat ik harder zou lopen dan hem.
Maar op de laatste goede dag die mijn vader zou hebben,
won er niemand.
Wat is er?
Toen begon ik op hout te kloppen.
Elke tik was een nummer, en door die nummers was ik veilig.
Zonder hen, was ik alleen.
Ze weten hoe ze een lichaam moeten repareren,
maar zouden ze zijn geest kunnen repareren?
Mijn pa leek er oud en weg uit,
maar ik wist dat hij er nog ergens in zat.
En ik was vastbesloten om hem terug te krijgen.
Dus sloot ik een akkoord met het heelal.
Ik zou alles opgeven wat me lief was...
en het heelal zou me mijn pa teruggeven.
Ik at geen toetjes meer.
Ik ging niet meer naar de bioscoop.
Ik ging niet meer om met mijn vrienden.
Ik keek niet meer in een atlas.
Ik stopte zelfs met hardlopen.
Des te meer ik iets graag deed, des te meer wou ik het verruïneren.
Het enige waar ik niet mee ophield, waren de nummers.
Als ik 43 keer zonder te vallen kon touwtjespringen...
of als ik de bal 27 keer na mekaar kon pakken...
als het aantal vallende bladeren...
gelijk was aan het aantal letters in de naam van mijn pa...
dan kreeg ik hem misschien terug.
Ik ben nooit gestopt met tellen...
Ik heb nooit de hoop opgegeven.
Nummers.
Veilig.
Betrouwbaar.
Perfect.
Toen besloot mijn moeder plotseling dat drie één nummer te veel was.
Zet je me buiten?
Je hebt geen vrienden, je hebt geen baan.
Het is tijd dat je vertrekt.
Maar ik vind het hier geweldig.
Je liegt, Mona.
En je weet het niet eens.
Ik moet voor hem zorgen.
Jij niet.
Tegen de derde nacht besloten mijn wiskundeboek en ik er mee op te houden.
We kunnen je helpen met de huur van de eerste maand.
Ik heb een beetje gespaard en je pa heeft zijn invaliditeitsuitkering.
Ze zal nooit een flat vinden met een toilet dat zo sterk is als het onze.
Te huur.
Opeens wist ik hoe de oneindigheid aanvoelde.
Het was heel lang.
Ma?
Mona Gray?
Ja. - U spreekt met Mrs. Gelband.
Ik was de directeur van uw lagere school.
Ja?
Ik kwam net uw moeder tegen bij de bakker...
en onze wiskundelerares, juffrouw Swordstrum...
is plotseling naar Paraguay vertrokken om revolutionair te worden.
En toen zei je moeder dat je in het dorp woont...
dat je geen baan hebt, maar wel een universiteitsdiploma...
in wiskunde. Jij bent het. - Wat ben ik?
Onze nieuwe wiskundelerares.
Ik herinner me de pauzes nog toen je een kind was...
terwijl al de andere kinderen voetbal speelden...
zat jij op het klimrek staartdelingen te maken.
Jij bent perfect voor de baan, Mona Gray.
Waarom zei je haar dat ik een wiskundediploma heb, terwijl ik mijn studie stopgezet heb?
Je moet een manier vinden om de huur te betalen.
Waarom? Jij hebt me buiten geschopt.
Je vindt lesgeven vast leuk. - Vast niet.
Het welkomstcomité heet je van harte welkom.
Wij vinden van onszelf dat we op onze tijd vooruit zijn.
Eén leraar per les.
Dat maakt van jou dan onze eigen Mrs. Wiskunde.
We moeten misschien de achtergrond wat opfleuren.
lets vrolijks en wiskunde is leukachtig.
U hebt een vergissing begaan. Ik ben geen lerares. Ik...
Een oud gezegde zegt dat niemand een lerares is totdat ze een lerares is.
Ik had hier vroeger wiskunde van Mr. Jones.
Een... twee... drie...
vijf... acht...
13... 21...
Wie weet het volgende nummer in deze rij?
Juffrouw Gray? - 34.
Dat is juist.
Ik heb hem nooit zonder dat wassen nummer rond zijn nek gezien.
De nummers verschilden naarmate zijn stemming.
Als hij goed gezind was, was het een hoger nummer...
en lager als hij verdrietig was.
Ik vroeg me af of hij de nummers had die mijn pa nodig had.
Voor de wereld waren het gewoon nummers.
Maar voor ons...
waren ze onzichtbare tekens.
Mr. Jones stopte met lesgeven en opende een hobbywinkel.
En ik was de enige die begreep waarom.
Hij probeerde zijn nummers omhoog te krijgen.
We praten niet meer.
En, kan ik op je rekenen?
Eerstejaars.
Ik ben Juffrouw Gray.
Jij bent het.
Ben jij een mamma?
Tweedejaars, kijk eens naar de nummers op de muur.
Alsjeblieft.
Moet je kijken.
Al die nummers.
Ik vind de twee mooi.
Ik vind de negen mooi.
Ik de vijf.
Zijn jullie de derdejaars? - Ja.
Hoe heet je? - Elmer Gravlaki.
Oké, dank je.
Ga zitten, alsjeblieft.
Laten...
we een spelletje spelen.
Wat dacht je hier van.
Je zegt je naam samen met je favoriete nummer.
Hij schoot op me.
Wat is je naam? - Danny O'Mazzi.
Danny, je mag niemand in het hoofd schieten...
dus ga in de hoek staan met je gezicht naar de muur.
Gaaf. - Niet eerlijk.
Waarom mag hij in de hoek gaan staan met zijn gezicht naar de muur?
Het is niet bedoeld als iets goeds, maar als straf.
Ik ben Rita Williams...
en ik wil u laten weten dat Ellen altijd plast als ze nerveus wordt.
Ze moet dan bij de verpleegster andere kleren gaan aantrekken.
Doe dat dan maar, Ellen.
Juffrouw Gray?
Ik ben Lisa Venus, en mijn favoriete nummer is een triljoen.
Wat? - U zei dat we onze naam...
en ons favoriete nummer moesten zeggen. - Ja, wordt wakker.
En jij bent? - Ann DiGanno.
Lisa, kies een nummer tussen...
Een en negen? - Negen... ik bedoel twee, nee zeven.
Zeven?
Zeker weten, zeven.
Oké. Zijn er nog vrijwilligers?
Ik. Ik.
Ik. Kies mij.
Mijn naam is Levan Beeze, en mijn favoriete nummer is één.
Oké, Levan, jij en Lisa komen voor de klas staan...
en vorm je nummer met je lichaam.
En hoeveel is Levan plus Lisa?
Acht. - Dat klopt.
De beestjes in haar haar gaven haar het antwoord.
Er zitten geen beestjes in mijn haar.
Anne is slecht gezind omdat haar ouders gaan scheiden.
Mijn moeder is haar moeders advocaat. - Ze gaan niet scheiden.
Ze gaan wettelijk uit elkaar.
Levan, wat een klant tegen zijn advocaat zegt, is vertrouwelijk.
Goed dan. Wie wil er de acht zijn?
Ik doe het wel. - Oké, Danny.
Wie wil er het... plusteken zijn?
Ik. Ik. Kies mij.
Dit is onze eerste menselijke vergelijking.
Wat gaan we nu doen?
Wat dacht je van...
Wat als we...
nummers maakten...
uit de natuur?
Een van jullie...
komt elke vrijdag...
met een nummer.
Zoiets als een spreekbeurt met nummers.
En we noemen het...
'Nummers en materialen'.
Mag ik eerst? - Oké.
Lisa... Venus...
zorg dat het een goede is.
Ik ben blij dat u de nieuwe wiskundelerares bent.
Pa.
Pa?
Pa, vandaag was mijn eerste...
Mona... Mona... Ik las dit in een boek...
van een geneeskundeprofessor van Harvard.
Dit heet, 'De vorm van gezondheid'.
Kom hier. Ik toon het je. Kom hier.
Volgens dit boek...
gebruiken geblesseerde Olympische atleten dit. Ze hebben het onderzocht.
De schade gaat naar buiten door het gat in de cirkel.
Mona, het is een betrouwbaar boek.
Wil je in de cirkel komen?
Kom maar. Je kan het voelen, niet?
Ga hier maar zitten... Ga hier zitten...
Haal diep adem...
en laat het allemaal door het gat ontsnappen.
Haal diep adem.
En laat het allemaal ontsnappen. Lat gaan, laat gaan.
Opnieuw. Inademen.
En uitademen.
Wat gebeurt hier?
Het heet, 'De vorm van gezondheid'.
Ik bel dokter. Wallace.
Die medicijnen werken ook niet.
En jij helpt niet.
Ik heb een dokter van de faculteit geneeskunde aan Harvard.
Een experiment met zuurtjes dat fout afliep.
Het maakt een rotzooi, maar de kinderen zijn er gek op.
Hier zit nooit iets in.
Is dit jouw sorbet?
Nee.
Een rare naam, niet? 'Sorbet'.
Zeg dat maar eens een paar keer na mekaar... 'Sorbet'.
'Sorbet'.
'Sorbet'?
Het is misschien ook niet zo grappig, maar het is een rare naam, 'sorbet'.
Dus jij bent de nieuwe wiskundelerares? Juffrouw Gray?
Ik ben Ben.
Ben Smith. Ik geef wetenschap.
Waar zat je met je gedachten toen je die plantenopdracht gaf?
Oh dat. de helft moest lief praten tegen hun planten en de andere helft niet...
en daarna zouden we hun groeitempo vergelijken. Waarom? Wat is er?
De moeder van Rita vond haar toen dat ze stond te schreeuwen tegen haar varen...
ze zei dingen zoals: 'Je bent een schande voor de familie'...
en, 'Waar kijk jij naar, dellerig trut?'.
Hoe reageerde de plant?
Nu moet je niet brutaal worden.
Zullen we hier verder over praten in mijn kantoor, meneer Smith?
We moeten dit wel in uw kantoor bespreken.
Tot later, juffrouw Gray.
Juffrouw Gray, de zeven met de wolken is gevallen.
Juffrouw Gray.
Hé, kijk uit, poeperd.
Wat heeft ze op? - Lijkt op afval.
Lisa Venus... - Ja.
Wat is dat op je hoofd? - Het is een I.V.
Snap je het. Dat zijn mijn initialen. - Helemaal niet.
Dat zijn niet je initialen.
Wel bijna.
Je bent achterlijk.
Ik ben klaar voor 'Nummers en materialen'.
Nummers en materialen? - Weet je nog?
Elke vrijdag brengen we nummers mee vanuit de natuur.
Of dingen die gewoon op nummers lijken.
Juffrouw Gray, u herinnert zich ook nooit iets.
Hoe bent u ooit lerares geworden?
Danny, in de hoek.
Gaaf.
'Nummers en materialen'. Alsjeblieft.
Dit is mijn nul. Vanuit de natuur.
Dat is niet natuurlijk. Dat is plastiek.
Plastiek komt uit de natuur.
Het is door mensen gemaakt en de mens is natuurlijk.
Nul maal wat dan ook is gelijk aan nul.
127 min nul is gelijk aan 127.
10 triljoen min nul is gelijk aan 10 triljoen.
Wat?
Goed.
Wat is er zo goed aan?
Dank je wel.
Wil wil het volgende week doen?
Ik. Ik.
Vuurvliegjes zijn geen vliegen, of insecten maar kevers.
En ze leven op elk continent, behalve op Antarctica.
Waarom geven ze licht?
Goede vraag. Voornamelijk om een partner aan te trekken.
De mannetjes geven licht en wachten dan.
En ze wachten totdat de wijfjes...
reageren.
Lisa? - Juffrouw. Gray.
Wacht je op iemand?
Mijn tante. Ze is altijd te laat.
Wil je mijn I.V. aanraken?
Doe maar.
Raak het maar aan.
Hoe kom je er aan? - Van mijn moeder.
Ze heeft kanker en draagt een rode pruik.
Raad eens wat voor kanker ze heeft.
Longkanker? - Nee.
Darmkanker? - Nee.
Mondkanker? - Nee.
Keelkanker? - Nee.
Borstkanker? - Nee.
Leverkanker? - Nee.
Pancreaskanker? - Nee.
Bloedkanker? - Nee.
Hersenkanker? - Nee.
Botkanker? - Nee.
Huidkanker? - Nee.
Welke zijn er dan nog?
Oogkanker.
Daar heb ik nog nooit van gehoord. - Die is gloednieuw.
Mijn moeder is één van de eersten. Binnen het jaar gaat ze dood.
Is er iets dat ik kan doen?
Ik hou van piraten. Ik haat Anne DiGanno.
Bent u ziek?
Wat bedoel je?
Haast je.
Als u iets voor mij wilt doen...
wordt dan nooit ziek. Nooit.
Hij heeft geen hartspecialist nodig, Eva, maar een psychiater.
Wat is er aan de hand?
Mam, wat is dit? - Niets, het is goed. Kom mee.
We gaan naar huis.
Hoeveel keer ik het ook vroeg...
het antwoord was altijd hetzelfde.
Niets.
Lisa droeg de waarheid als een kroon.
Ze maakte juwelen van plastiek.
En alles wat ik had was het woord, 'Niets'.
Pa?
Gelukkige verjaardag, Mona Gray.
Een gelukkige verjaardag toegewenst.
Zullen we uitgaan en ontbijten? Als een familie.
Dan zijn we dus toch familie.
Zoals een andere familie dan.
Hallo. Een tafel voor drie, alstublieft. Dank u.
Ik kan hier niet gaan zitten. De... De tocht.
Nee, nee, dit is vuil. Dit is vuil.
Kijk verder naar achteren.
Nee, nee, nee. Hier zit ik vlak onder de airco.
Is het hier goed? - Dit is goed.
Hartelijk bedankt. Dit is goed.
Het is geweldig.
En nu...
gaan we ons vermaken.
Het is Mona's verjaardag.
Ik wil dat je naar de hobbywinkel gaat en 2,5 kg plantenmest koopt.
Nee, nee, nee. We vieren feest.
Dit is een verrassing. Dit kwam toe op je verjaardag.
Het is magneettherapie.
Magneten? - Niet zo roepen.
Want ik wil niet dat de FDA hier van hoort.
Waarom? - Waarom? Omdat...
Omdat ze het anders afpakken. - Dank u.
Ze kunnen de Vorm van gezondheid herzaaien. Er zich van ontdoen.
Mona, maak je vader niet van streek.
Juffrouw Gray?
Zijn dit je ouders? Hallo, ik ben...
Ben Smith. Uw dochter en ik zijn collega's.
Ik geef wetenschap.
Ik ben Mona's moeder. - U bent Meneer Gray, neem ik aan?
Kom, alstublieft, bij ons zitten.
Pardon.
De Mobyschaal ik hier geweldig en de toast...
Bent u van de... FDA?
Nee.
En...
woont u in de buurt? - De korte versie is...
dat ik hierheen verhuisde toen mijn verloofde...
een baan kreeg als boekhoudster in het ziekenhuis.
En ze ging er vandoor met een verpleger. Dat was leuk. Ze hebben mijn auto gestolen.
Het spijt me.
Dat is erg. Het spijt me.
Niet erg. Ik maakte een fout.
Blijkbaar waren al mijn berekeningen fout.
Jullie hebben dit vast al vaker gehoord...
maar jullie lijken echt op mekaar.
Echt? ledereen zegt...
dat de lippen... - Zonder twijfel...
Waar komt uw interesse voor wetenschap vandaan?
Ik wilde altijd al weten...
waarom de dingen zijn zoals ze zijn.
Mijn pa heeft er ook wel wat mee te maken, maar...
Ik wilde een wetenschapper worden.
Ik denk dat ik die boodschap voor pa ga doen.
Mona, nee.
We hebben niet...
Ik kan u helpen, juffrouw Gray. - Wacht.
Een zak van 2,5 kg. - Mijn cadeau...
Wil je dat ik meekom? - Mona, alsjeblieft, ga zitten.
Je verjaardag. Het is haar verjaardag.
Gefeliciteerd.
Meneer Jones.
Ik kom u de nieuwe Panida gereedschapscatalogus laten zien.
Ik heb alles wat ik nodig heb.
Hier is mijn kaartje. U bedenkt zich nog wel.
Nog een fijne dag.
Toen ik negen was, zie ik voor het eerst iets tegen hem over de nummers.
Hallo, meneer Jones. Goed dat u zich beter voelt. negen keer beter dan gisteren.
Gisteren was u een twee.
Dat is leuk dat een kind dat opmerkt.
Jij merkt veel op.
Opmerken?
Ik werd's morgens wakker en dacht,
'Als Meneer Jones vandaag een even nummer draagt, lacht mijn pa vandaag. '
'Als hij een oneven nummer draagt, zullen de nieuwe medicijnen werken. '
'Hij moet een nummer kennen dat kan helpen. '
Maar, als hij dat wist, heeft hij mij dat niet verteld.
Hij was niets meer dan de zoveelste buur die de andere kant opkeek.
Dus besloot ik, dat ik elke Halloween, zijn auto zou bekogelen met 60 eieren.
Hallo, meneer Jones.
Hallo, Mona. - Zeg eens...
waarom draagt u die nummers rond uw nek?
Ik dacht dat je dat wist.
Dat ik het wist?
Wat dan?
Ik droeg zelf een onzichtbaar teken.
Daar stond op, 'De pot op, hypocriet. '.
Ik koop die bijl.
Dat is dan 28 dollar.
Zie je wat we kunnen bereiken als we allemaal aan hetzelfde zeel trekken?
Zie je wat we kunnen bereiken...
Ik ben drie. Ik ben vier.
Ik ben vijf. Ik ben zes.
Ik ben zeven. Ik ben acht.
Ik ben negen.
Waarom deed je dat?
Thuis was het een bijl. Op school, was het een zeven.
Met wat papier en lijm...
veranderde ik mijn nachtmerrie in 'Nummers en materialen'.
Levan, wat is er? - Scheurbuik.
Scheurbuik?
Wie heeft je dat gezegd?
Anne? Wat heb jij?
Mijn tong ingeslikt. - Je tong?
Mijn God. Je tong?
Danny, wat heb jij?
Malaria. - Malaria?
112. - Ik wil een epidemie aangeven.
Waar bevindt u zich? - Je houdt niet van waterpokken.
Weet je, je kunt... - Juffrouw?
Je kunt volgende week malaria doen...
als je vandaag een hele goede tering doet, wat zeg je er van?
Wat zijn de symptomen? - Moeheid, hoest. Laat me je hoest horen.
Juffrouw? - Het moet van diep komen.
We sturen een ambulance.
Dieper. Goed zo.
En wat buikkrampen. Buig voorover, net alsof je buikpijn hebt.
Zo? - Ja. Er op af.
Goed zo, Elmer. Net alsof je buikpijn hebt.
Wat is hier gaande?
We spelen het na.
Het helpt de kinderen de symptomen te begrijpen voor de gezondheidsles.
Jij... bent...
ontslagen.
Je zegt nauwelijks iets tegen me...
en nu ontsla je me?
Sta op, Lisa. Je bent niet ziek.
Ik heb kanker.
De pruik van mijn moeder is gemaakt van mensenhaar.
Ze hadden er ook die dat niet waren, maar dat kon je zien.
Kom op, we zijn hier weg.
Wacht even. Ik heb nog een klein beetje kanker te doen.
Juffrouw Gray? Wat is dat?
Dat is een... zeven.
Dat is geen zeven. Dat is een bijl. - Het is een zeven.
Lievelingetje van de lerares. - Zo is het genoeg, Anne.
Anne is slecht gezind omdat haar pa een vriendin heeft.
En mijn moeder, die haar moeders advocaat is, heeft foto's als bewijs.
Niet waar. - Wel waar.
Levan, niet klikken. Nu moet je in de hoek gaan staan.
Weet er iemand wat dit is?
De bek van een vogel.
Het heeft wel wat van een mond... - Het is het kontgat van een vogel.
Danny, in de hoek.
Laten we doen alsof het een mond is.
En de mond heeft altijd honger.
En 179...
is minder dan 255.
De mond wil altijd het hogere nummer opeten.
De mond eet 5556 op omdat het meer is.
Dat klopt.
Dit heet 'meer dan' en 'minder dan'.
Wie wil er zelf een paar komen doen?
Ik ga dood van difterie.
Ga onmiddellijk mijn klaslokaal uit.
Niet weer, Ellen.
'Vals ziek', dat is makkelijk.
'Vals ziek' is minder dan 'echt ziek'.
Auto-ongeval?
Ik weet niet of je die twee kan vergelijken... - Jawel hoor.
Ik heb ooit een auto-ongeval overleefd.
Oorlog.
Ouderdom?
Ouderdom is niet groter dan oorlog.
Ziek is het grootste.
Bloederige moord?
De mijne is het grootste. - Nee, dat is het niet.
Dat is waarom seriemoordenaars bij de maffia zitten.
Triest, maar waar.
Kanker?
Vecht. Vecht.
Wacht, ho op jullie twee. Hou op.
Hou op of ik bel je ouders.
Haar mam zal er niet eens iets van weten. - Kop dicht.
Je moet de klas wat beter onder controle houden, juffrouw Gray.
Vergeet niet om 'meer dan's en 'minder dan's te maken.
Niemand is ooit meer dan een ander persoon.
Dat is niet waar.
U bent de beste lerares van de school.
Weet je, mijn vader is ook ziek.
Lisa, ben je niet te laat voor de les?
Ik ga al, mevrouw Gelband.
Juffrouw Gray...
Lisa lijkt blij te zijn in uw les.
U moet vast een heel leuke omgeving scheppen.
Alhoewel ik niet snap, waarom, ze gisteren bij het middageten...
ze kocht... sigaretten, bologna, margarine en een pakje zoetstof.
Heb je zoiets ooit al gehoord?
Klinkt als een themalunch.
Een soort 'kanker' themalunch.
Jezus, je hebt gelijk. Goddank.
Gelukkig heeft ze iemand zo stabiel en geweldig in haar leven.
Goddank.
Tot vanavond.
Vanavond? - Opendeuravond. Om acht uur stipt.
Doe toch eens rustig? - Waarom doe jij niet rustig?
We zijn hier. We moeten met al de leraren van Anne spreken.
We gaan als laatste naar de wiskundelerares. Volgens Anne is dat een rare.
U bent vast de wiskundelerares.
Ik ben de tante van Lisa.
Lisa is één van mijn slimste leerlingen.
Ik had altijd een hekel aan wiskunde, maar Lisa is een vreemd kind.
Het is vast niet makkelijk...
voor haar, op dit moment
Hoe denk je dat, dat voor mij is?
Ik reed het halve land door om voor haar te zorgen en...
niemand heeft me daar nog nooit voor bedankt.
Ik was van plan om huizen te gaan verkopen.
Misschien terug naar school gaan. Maar nu kan ik niets doen.
Misschien wanneer haar moeder herstelt... - Herstelt?
Van welke planeet komt u?
Excuseer mij.
Ben je hiernaartoe gelokt door mijn verleidelijk gezang?
Nee, ik...
Als er iemand naar vraagt, dit is een wetenschapsdemonstratie.
Bollen.
Ik ontloop ook de ouders... - Ik ook.
Dus...
we zijn het over iets eens?
Was dat een lach?
Nee. - Jawel.
Je bent mooi als je lacht.
Ik moest maar eens terug naar binnen gaan.
Wacht, ga niet.
We boeken vooruitgang. Weet je nog, de laatste keer dat ik je zag, ontsloeg je me.
Je ontsloeg me.
Geen nood, als ze iemand hier ontslaan, ben jij het wel.
Ik zag de vijf die Ellen laatst van varkensvlees gemaakt had.
Daar kreeg ik nachtmerries van.
Door jou... doet Lisa alsof ze kanker heeft.
Ja, dat weet ik.
Je weet toch dat haar moeder kanker heeft?
Tuurlijk. Daarom kiest ze het.
Ze is stervende. - Natuurlijk.
Daarom kiest ze het.
Wacht. Wil je het proberen?
Probeer het eens.
Ik ben geen bellenmens. - Wie is dat nou niet. Bellen zijn...
cirkels. Dat is wiskunde. 360º. Kom op, grote.
ledereen houdt van bellen.
Toen ik je voor het eerst zag, was je...
aan het lesgeven en de kinderen stonden vooraan in de klas.
En ze...
poseerden als nummers.
Dat vond ik leuk.
En dat is wanneer ik...
En toen wist ik dat je speciaal was.
Weet je...
Ik moet teruggaan...
Terug naar binnen.
Je deed het net zo goed. - Goede nacht, meneer Smith.
Goede nacht, juffrouw Gray.
Er was eens... een vrouw uit Texas...
die al de nummers van één tot één triljoen opschreef.
Het duurde een paar jaar...
en een boel papier.
Gebruikte ze gerecycleerd papier?
Geen idee.
Als ze dat wel deed, is het een goed verhaal, anders een slecht.
Je moet tegen je tante zeggen dat ze een betere lunch voor je maakt.
Je kunt niet leven van chips en chocolademelk.
Dat kan ik wel. Dat is wat piraten eten.
Waarom hou je van piraten?
Mijn pa nam me mee naar een echt piratenschip toen ik klein was.
Mag ik bij u komen wonen nadat mijn moeder sterft?
Ik heb maar een kleine flat. - Ik ben niet zo groot.
Dat gaat niet...
omdat het niet eerlijk is tegenover de andere leerlingen.
Ik bedoel, ik kan je wel helpen met je wiskundehuiswerk...
maar het zou niet eerlijk zijn.
Zit iets in.
Je bent kwaad. - Ik vind je een geweldige leraar...
Ontwijk je me, juffrouw Gray?
Nee.
Ik dacht dat ik iets uit het raam had laten vallen.
Zoals wat? Een vierkantswortel?
Eerder een komma.
Ik heb die komma gezien. Het vloog die kant op.
Komma's vliegen niet. - Wat doen ze dan?
Ze hellen.
Jij bent de vreemdste vrouw die ik ooit ontmoet heb.
En dan? - Dus...
Kom op.
Ik help je die...
hellende komma te zoeken.
Ga je naar de bioscoop.
Daar ga ik niet graag heen.
Geen probleem, ik vroeg niet of je er met mij naartoe wilde.
Goed dan, je mag met mij naar de bioscoop gaan als je wil.
Ik ga niet naar de bioscoop.
Dat is bezopen. Dat is net alsof je zou zeggen dat je niet naar muziek luistert.
Ik haat muziek. - De hoeveelste leugen is dat? De derde?
Ik moet naar de hobbywinkel voor wat nagels.
De vierde leugen.
Ik heb een hekel aan politiefilms. - Dat is de vijfde.
Dat zijn er geen vijf. - De eerste was die van de muziek.
dat zijn er vijf. Je liegt veel.
Alles aan je is grappig. Ga met me mee naar de bioscoop.
Je mag popcorn voor me kopen.
Of haat je popcorn, maar niet echt?
Ik heb nagels nodig.
Ik zit in het midden van de middelste rij.
42.
Waar ga je heen? - Ik ben popcorn vergeten.
Ik heb genoeg voor twee.
Maar ik vind die met boter lekkerder.
Het is doorweekt met boter.
Ga zitten, dame.
Ga zitten.
Die kerel is een specialist in bankovervallen.
En hij werd betrapt op zijn laatste grote klus.
Maar de politie ontdekte een seriemoordenaar...
die zijn slachtoffers in bankkluizen achterlaat...
en dan hun ingewanden volpropt met geld...
en nu heeft de politie de hulp van de bankovervaller nodig.
Wat voor coupures heeft hij in hen gepropt?
Dat weet ik niet.
Maar het is een interessante vraag.
Dat is mijn duim, juffrouw Gray.
Sorry. - Niet nodig.
Hou nou eens op met praten. - Waarom ga je niet ergens anders zitten?
Waarom jij niet? - Waarom jij niet?
Verdedigde jij net mijn eer?
Wat?
Hoe weet je waar ik woon?
Ik ben je gevolgd.
Maar je bent snel.
Heel snel.
Ik deed vroeger...
aan hardlopen.
Waarom rende je weg... uit de bioscoop?
Die artiest herken ik.
Wie heeft dat gemaakt? - Paul.
Het is een soort... eenzame zeven.
Wie heeft de vulkaan gemaakt?
Die is goed.
En deze...
planten... - Boeket van nummers.
En dan is er...
Van Lisa. Een zes van wimpers.
Zijn die echt?
Ik denk van niet.
Ik vind je leuk.
Ik heb niet meer tegen iemand gelogen...
in geen tijden meer.
Hoe lang was je verloofd?
Zeven maanden.
Welke maanden?
Van december...
tot juli.
Waarom?
Dat zijn 212 dagen.
Tenzij het een schrikkeljaar was.
Weet je dat?
Ik moet naar de badkamer.
Gaat het met je?
Wat is er?
Ik ben gewoon...
niet in de stemming.
Voordien wel. - Was dat zo?
Wat heb je in de badkamer gedaan? - Ga weg, alsjeblieft.
Leugenaar.
Kinderen.
Ik ben juffrouw Gray en ik ben een rare.
Wie wil naar hier komen en snot zijn?
Juffrouw Gray is geen rare.
Jawel. En jij ook.
Anne... - Jij bent laat.
En het is mijn beurt voor 'Nummers en materialen'.
Is het echt jouw beurt?
Ik ben geen leugenaar.
Zie je? Het is een perfect nummer.
Geweldig.
Waar heb je dat vandaan? - Zelf gemaakt.
42 plus vijf is gelijk aan 48.
Niet waar. Het is gelijk aan 47.
Je hebt het niet zelf gemaakt. Ik weet van wie het is.
Het is van mij. Ik heb het gemaakt.
Vooruit, Lisa.
Goed dan, maar u moet haar straffen.
Wat denk je ervan als jij en ik samen naar de hobbywinkel gaan...
en geven het nummer terug aan meneer Jones?
Hij zal zo blij zijn dat hij zijn nummer terug heeft dat hij je misschien beloont.
Een beloning? Ik wil geen stomme beloning.
En u kan me niet uit de pauze houden.
Geef...
het...
aan mij.
Rare.
Ik ga wel.
Ik ga wel met u mee naar de hobbywinkel.
Daarna kunt u met mij bij mijn moeder op bezoek gaan.
Hé, ben je enthousiast over het experiment met zwavelzuur morgen?
Dat wordt nog eens iets.
Meneer Smith.
Wat is er?
Wilt u met mij en juffrouw Gray naar de hobbywinkel gaan?
Gaat niet. Ik moet naar mijn naschoolse wetenschapsclub.
Ik moet opdagen want ik heb gezegd dat ik dat zou doen.
En ik meen altijd wat ik zeg en zeg wat ik meen.
Ik ben eerlijk. Niet iedereen is zo. Maar bedankt voor de uitnodiging.
U loopt veel plezier mis.
Meneer Jones?
Hij is niet hier. Waarom is zijn deur dan open?
Misschien is hij gevangen genomen door piraten.
Deze kant op.
Hij viel van een bank, lachte tranen... - Mam.
Dit is mijn wiskundelerares. Juffrouw Gray.
Is ze een onzichtbare wiskundelerares?
Juffrouw Gray?
Dit is juffrouw Gray.
Lisa, wil je wat chips?
Natuurlijk maatje. - Kom maar met me mee.
Ik vind uw haar mooi.
Kanker is niet besmettelijk.
Lisa vroeg of ik haar hier naartoe wou brengen.
Ja, ze is niet zo gek op mijn zus.
Maar, op u is ze wel gek.
Ik ben ook op haar gesteld.
Door haar vader is ze zo gek op piraten, zei ze...
Nee. Lisa heeft haar vader nooit gekend.
Ik dacht... - Wilt u...
af en toe eens bij Lisa langsgaan?
Natuurlijk.
Meneer Jones.
Mam?
Mam. Pap. Hebben jullie meneer Jones gezien?
Mam, heb je meneer Jones gezien?
Hij is weg en ik kan mijn autosleutels niet vinden.
Wie is er weg? Meneer Jones?
Nee, Mona, je vader. Je vader is weg.
Wat? Waar is hij heen?
Dat weet ik niet. Ik weet niet waar hij is.
En ik vond deze, achter de wasmachine.
Hij heeft ze verstopt en ik weet niet hoelang hij ze al niet meer inneemt.
Dit was nooit gebeurd als ik hier nog woonde.
Hou op. Je kan hem niet helpen.
En ik weet niet waar hij is.
Pa? - Is dat je vader?
Ik heb geprobeerd om hem hier weg te krijgen, maar hij wil niet opstaan.
Pap...
De energie zit vast in deze cirkel...
en het moet vrijgelaten worden.
Kom mee naar huis. - Moet ik iemand opbellen voor hem?
Nee, alles is goed. Dank je wel.
Waarom neem je je pillen niet meer in?
Omdat ze giftig zijn. En ze vergiftigen mijn lichaam.
Nee, ze zullen je helpen.
Je snapt het niet.
Ik moet hier graven.
Als ik dit niet open...
Ik...
Alsjeblieft...
kom mee naar huis.
Wil je dan niet dat ik beter word? - lets anders wil ik niet.
Ik heb mijn 'Nummers en materialen'. Het is nog geen vrijdag, maar deze is speciaal.
Het is mijn vaders valse arm.
Het lijkt op een één, niet? - Mag ik het aanraken?
Dat is gaaf, niet?
Het lijkt niet op een één. Het lijkt op een arm.
Het lijkt wel op een één.
Waarom is je vaders arm er af gevallen?
Die is er niet afgevallen. Die heeft hij verloren in de oorlog.
Zal ik het ervan aftrekken, juffrouw Gray?
Juffrouw Gray? Juffrouw Gray?
Juffrouw Gray. - Wat?
Zal ik het aftrekken? - Hé, die is van mijn vader.
Geef de arm van Danny's vader terug. - Geef dat terug.
Elmer, geef het terug. - Geef het terug.
Juffrouw Gray, u heeft de klas niet onder controle.
Ze gaan u ontslaan. - Hou je kop.
Niemand geeft om jou, Lisa.
Geef me de arm. - Nee.
Juffrouw Gray, kijk.
Ik ga je delen, aftrekken en vermenigvuldigen.
Ga bij de deur staan.
Anne, je moet leren wat vriendelijker te zijn.
Het spijt me.
Lisa. - Laat me los.
Hou op. - Laat me los.
Hou op.
Mij moeder is gestorven.
Ze is dood.
Waarom krijg ik ook geen kanker?
Het spijt me. - Ik ben Lisa's theater beu.
Anne. - Ik hak haar in stukjes.
Mijn God. - Leg de bijl neer.
Ik hak haar in mootjes. - Helemaal niet.
Ik hak haar in stukjes.
Dat doe je met niemand.
Ik ben haar beu. - Alsjeblieft.
En ik ben u beu.
Geef me de bijl.
Er komt een moment...
wanneer je rondkijkt...
en wacht op diegene die de leiding heeft, om je te helpen.
En plotseling, realiseer je je dat jij diegene bent die de leiding heeft.
Jij bent de volwassene.
Jij bent de enige volwassene.
En je bent er niet goed in.
Het leven is veel...
veel moeilijker dan wiskunde.
Pa.
Juffrouw Gray.
Ik heb negen hechtingen. - Ik 27.
Negen maal drie is 27.
Dat klopt.
Wat doe je? - Ik doe wat jij doet.
Ik deed je altijd na onder de middag.
De bank maakt hetzelfde geluid als je bureau.
Waarom doet u het?
Waarom?
Ik doe het als ik me...
alleen voel.
Daarom doe ik het ook. Ik wil net als u zijn.
Niet doen. Wees niet zoals ik.
Maar ik ben alleen.
Helemaal alleen.
Je hebt niet alleen een bijl mee naar school gebracht...
maar je loog ook over je diploma.
Je moest je schamen.
U bent een geweldige wiskundelerares, juffrouw Gray...
maar u mag nooit meer in mijn school binnenkomen.
Meneer Jones.
Hallo?
Wat doet u nu?
Ga weg.
U bent niet dood? - Waarom zou ik dood zijn?
Wat is er aan de hand? - Weet ik niet.
Ik vond overal uw nummers, uw winkel was nog open...
Uw auto was weg. - Ga weg uit mijn slaapkamer.
Wie is dit meisje? - Mona Gray.
Mona Gray, Wil je alsjeblieft weggaan?
Moet ik de politie bellen? - Nee.
Maar u hebt uw nummers nodig.
Hoe weet u anders hoe u zich voelt of wie u bent zonder ze?
Andrea, ik ben zo terug.
Het spijt me.
Waarom hebt u uw nummers niet meer nodig?
Wat kan het jou schelen?
Ik trek het me aan omdat u de reden bent dat ik van wiskunde hou.
U leerde me dat nummers alles zijn. En ik zag uw nummers...
en ik hield een diagram bij waarmee ik ze kon vergelijken met uw humeur.
Maakte je een diagram?
Wil je gaan zitten?
Ik liet de winkel open, ik verkocht mijn auto...
allemaal door 42.
Wat kan de rest je nog schelen als je een 42 draagt?
Ik zag u die dag.
Een geweldige dag. Ik was de koning te rijk.
Hoe word je een 42?
En ik besefte dat als ik geen nummer hoefde te zijn...
ik alles kon zijn.
Ik begrijp je plotse interesse niet.
Jij was het gemeenste meisje dat ik ooit gekend heb.
Elke Halloween bekogelde jij mijn auto met eieren.
Wist u dat ik dat was? - Natuurlijk.
Wat ik niet weet...
was waarom je dat deed.
Omdat u me negeerde.
En u negeerde mijn vader.
Wat?
U vroeg nooit naar hem.
Jawel. - Niet waar.
Op een dag, was je...
was je buiten aan het spelen...
En ik vroeg je, 'Wat is er met je vader aan de hand? Hij lijkt zwak. '.
Jawel. Daar ben ik zeker van.
Je stond daar en had je groene rubberen laarzen aan...
en gooide stenen naar die boom.
Ik vroeg naar je vader en jij zei tegen me, 'Kop dicht, meneer Jones. '.
Ik had het je nogmaals moeten vragen.
Het spijt me.
Misschien was je die dag niet jezelf.
Volgens mij ben ik nooit mezelf geweest.
Zeg eens, wat heeft je vader?
Hij denkt dat hij gaat sterven.
Denk jij dat ook?
Mis je het hardlopen?
Wil je weten hoe ik mijn been verwond heb?
Je hebt het nooit gevraagd.
Sorry, ik zat te denken...
om nog een gezondheidsvorm in de achtertuin te maken.
Maar deze keer met een grotere straal.
De laatste was te klein, maar nu wil ik er een maken met een groter bereik.
Wat denk jij?
Ik denk dat ik je niet langer gezelschap kan houden.
Mijn mooie kind. Dat is goed. Wacht maar in de auto op me.
Hij begreep het niet.
Maar eindelijk begreep ik het.
Dit zat bij de post.
Meneer Smith. Hallo. Juffrouw Gray.
Ik maakte me een beetje zorgen.
Ik wist niet wat ik anders moest zeggen.
Lisa stond er op dat ik bij u langs kwam.
Hoe gaat het met haar?
Stiller dan ze vroeger was.
Het spijt me.
Je had gelijk.
Ik heb gelogen.
Het is dat je het weet. De volgende keer, als die er al komt,
als ik dan zeg dat ik naar de badkamer ga,
moet je dat niet toestaan.
Ik ga geen toezicht houden op je badkamer, juffrouw Gray.
Mona. Ik was je nog iets vergeten te zeggen.
Ik loog.
Ik hou wel toezicht op je badkamer.
Dat heb ik niet nodig.
Nee?
Ik heb gelogen, maar het was om bestwil.
Oké - Ik wilde alleen...
Bedankt dat je terugkwam.
Juffrouw Gray? Alischa Beeze, de moeder van Levan.
Ik ben advocaat en volgens mij heeft u een goede zaak...
tegen de familie van Anne DiGanno en tegen de school.
U kan een grote schikking krijgen.
Er is maar één ding dat ik wil.
En hierin staat dat in ruil voor uw baan u er mee instemt...
om de rechtszaak te laten vallen, dat u uw diploma haalt via de avondschool...
en dat u belooft nooit nog een bijl meebrengt naar school.
Pen?
Het is niet eerlijk.
Ik kan zelfs niet uitgaan omdat zij er is.
Ik ben niet harteloos.
Echt niet.
Ik ben er gewoon niet klaar voor.
Ik weet dat het vreselijk is...
maar ik wil haar niet.
Ik wel.
Mijn vaders sprookje had het niet bij het recht eind.
Liefde wil niet zeggen dat je delen van jezelf opoffert.
Het geheel is groter dan de som van zijn delen.
Wat zie je?
Zijn er vrijwilligers? - Ik. Ik.
Juffrouw Gray? - Ik zie...
Isabelle... en David...
en Kevin.
Er zaten 122 kikkers in één vijver...
en 57 in een andere.
Hoeveel kikkers waren er in totaal?
Dat is geen goed wiskundeverhaal.
179. - Goed zo.
Ken je er geen betere? - Laat me denken. Ik heb er één.
Eentje met een drie en een piraat.